More

    Sa Anak na Nahihimbing by Maria Luisa F. Torres

    Balang araw,
    ayaw kong sabihin mong
    ang iyong ina ay nabuhay
    para sa sarili lamang;
    isang pangalang nakipagbuno
    sa mga impakto ng isang panahong
    hindi mo maunawaan.

    Huwag mo sanang sabihing
    siya’y inang walang pag-ibig,
    o walang muwang sa pang-araw-araw
    na pagpaparoo’t parito sa kusina,
    banyo o silid-tulugan
    ng daigdig mong limang taong gulang;
    walang silbi bilang ina,
    o bilang asawa ng iyong ama.

    Huwag mo rin sanang sabihing
    siya’y isang pangarap lamang:
    Isang bumbilyang hindi nag-iilaw
    sa anumang sulok ng tahanan.
    Huwag mo rin sanang sabihing
    Nakikipaglaro sa iyo sa dilim
    ng malalim na gabi
    ng maligalig mong pagtulog.
    Paano mo kaya mauunawaan?

    Ang iyong ina ay hindi isang bunton
    ng mga salita lamang.
    Ang inang nagturo sa iyong magbigay
    ng mga panga-pangalan
    ay may sariling digmaang kailangang pagwagian.
    May sariling damdaming kailangang bigyan
    ng mga pangalan
    sa isang panahong
    ang pagmamahalan ay nasasagkaan
    ng isang manipis na bubungan,
    nakapinid na pintuan,
    at mabuway na dingding
    ng isang madilim na tahanan.

    Balang araw,
    dalawa sana tayong makikibaka
    sa mga multo at impakto.
    Maglalaro tayo nang di nasasaktan.
    Magbibigay tayo ng mga pangalan
    sa mga damdaming inagawan ng pagmamahalan
    sa isang tahanang minsang binuwag
    ng mga pangarap
    ng isang inang nagnais Iumikha
    ng mga bagong pangarap.
    Mapanganib na pangarap
    Madamdaming pangalan.
    Higit na makabuluhang tahanan.

    - Advertisement -
    RELATED CONTENTS
    - Advertisement -
    POPULAR FROM THIS CATEGORY
    - Advertisement -